Daarmee werd reclame gemaakt voor nieuwbouwplan PuijAcker. Bij ‘green graffiti’ worden teksten op vieze stoepen ‘geschreven’ door een sjabloon op de grond te leggen en vervolgens met een hogedrukreiniger het straatvuil weg te spuiten. Green graffiti geldt als milieuvriendelijke manier van reclame maken. VolkerWessels had reclamebureau Top Two Boxes 25 stuks ‘green graffiti’ van 1.40 bij 1.40 meter laten aanbrengen, onder meer op de Heuvel en bij het station.

Volgens de gemeente is de campagne in strijd met artikel 13, lid 3 uit de Tilburgse APV. “Het is een vorm van oneigenlijk gebruik van de openbare weg en daarnaast illegale reclame. Bovendien kan er schade ontstaan aan het natuursteen in het stadscentrum omdat een hogedrukspuit ook de voegen tussen de stenen wegspuit”, aldus een woordvoerder.

Ontwikkelaar Alexander de Bonth van VolkerWessels legt zich neer bij het dringende verzoek van de gemeente. Afgelopen dinsdag betitelde hij de betreffende ambtenaren op Twitter nog als ‘zeurpieten’.

Bron: Brabants Dagblad, 19 mei 2011

Bron: Metro, 8 oktober 2010

Weilandreclame positioneert zich op hun website als een duidelijk alternatief voor de grote reclamemasten.

Maar mag dat allemaal zomaar???

Vrijwel alle gemeenten hebben reclameuitingen langs de openbare weg aan regels gebonden. In eerste instantie ligt er meestal een verbod in de APV en vaak hebben gemeenten ook een reclamebeleid waarin nog specifieker de mogelijkheden vastgelegd zijn. Het lijkt er dus op dat Weilandreclame tussen de mazen van de wet door zal proberen te bewegen; een campagne zal 1-2 weken lopen, zodat de gemeente relatief weinig tijd heeft om het illegale object te verwijderen. In de meeste gemeenten werkt de handhaving nog niet optimaal. Kansen dus voor deze onderneming. Navraag bij Weilandreclame leert ons dat ze op dit moment nog niet in de publiciteit willen treden, omdat ze nog in de opstartfase zitten en al teveel aanvragen hebben.

Dit bedrijf probeert dus door de mazen van het net te glippen, want de meeste gemeenten zitten niet te wachten op dit soort reclame. Meestal zal een vergunning of ontheffing van de gemeente nodig zijn. Als ze het binnen 1-2 weken weer weghalen, wordt handhaving inderdaad lastig. Zeker gezien het feit dat andere zaken meer handhavingsprioriteit hebben. Daarnaast zal Rijkswaterstaat er niet blij mee zijn, want langs rijkswegen is het beleid er op gericht om afleiding van de rijtaak zoveel mogelijk te voorkomen. Maar meestal gaat het om gebied buiten de reikwijdte van Rijkswaterstaat, dus blijft de gemeente verantwoordelijk.

Waarom reclame in een weiland, volgens de onderneming:
- De laagste kosten per duizend toeschouwers
- Herhaaldelijke (dagelijkse) bezichtiging door automobilisten
- Reclame naast de snelweg heeft een zeer hoge impact en blijft hangen
- Een manier om uw boodschap massaal over te brengen
- Een goedkoop en vriendelijk alternatief voor de grote reclamemasten
- 12 m² oppervlakte om uw boodschap te verkondigen, zeer opvallend

Bizon Buitenreclame

Een belangrijk deel van de business van Bizon Buitenreclame is afkomstig van contracten die ze gesloten hebben met de grote energiebedrijven (Nuon, Enexis). Op de energiehuisjes van deze bedrijven heeft Bizon Buitenreclame als enige partij in Nederland het recht verworven om frames te plaatsen (A0 en A1 formaat). Als het gemeentelijk reclamebeleid het toelaat, kan Bizon dan ook daadwerkelijk dit soort frames exploiteren. Vaak in ruil voor het weghalen van wildplak op deze energiehuisjes en andere geselecteerde objecten. Het is een publiek geheim dat Bizon in het verleden wild plakte, maar door de ontwikkeling van het bedrijf zijn ze een alternatief gaan bieden via de frames op de energiekasten. Hierdoor kon Bizon stoppen met hun activiteiten op het gebied van wildplak. Echter de erkenning van Bizon dat zij al jarenlang medeaandeelhouder zijn in het wildplakbedrijf Reality Outdoor is toch op zijn minst vreemd te noemen. Zoals in de kop van het NRC artikel staat: ‘gemeenten doen zaken met affiche-opruimer die vervuilt’ (althans hun dochteronderneming).

Bizon Buitenreclame heeft pas recent officieel toegegeven dat ze een belang hebben in Reality Outdoor (aldus directeur Hans Moerkerk). Volgens Bizon diende dat belang om grip te houden op de ondoorzichtige wereld van de wildplak. Een vreemde redenering, want de eigenaren van Bizon bleken in het verleden dus ook geld te verdienen aan het wildplakken en met een aandelenbelang is echte controle natuurlijk een gotspe. En nu wil Bizon af van het belang in Reality Outdoor, vermoedelijk omdat de banden met de wildplakwereld te gevaarlijk werden en de financiële rendementen minder zijn geworden. Bizon heeft nu een duidelijk statement neergelegd door alle banden die er waren met het ‘illegale’ circuit te verbreken – een goede zaak naar onze mening.

Het probleem tussen Bizon en Reality Outdoor

Mede-eigenaar en directeur van Reality Outdoor, Remko van der Klis, is in een zakelijk conflict verwikkeld met Bizon Buitenreclame. Bizon wil zijn aandelen verkopen aan een derde partij, maar Reality maakt daar bezwaar tegen. Het schijnt dat Bizon de gemeente Amsterdam een voorstel heeft gedaan om de gehele stad vrij te maken van wildplak, hetgeen natuurlijk de business van de wildplakkers zou schaden. Dat de wildplakwereld een schimmige is, werd duidelijk door het ingooien van de ruiten van het kantoor van Bizon en het op hun gebouwen spuiten van de naam van de Bizon directeur.

Reactie van Reality Outdoor

In een reactie naar NABBNET merkt directeur Remko van der Klis op dat Bizon inderdaad heeft aangegeven af te willen van hun 50% belang in Reality Outdoor. Van der Klis ontkent echter dat deze transactie al plaatsgevonden heeft, omdat partijen het absoluut niet eens zijn over de wijze van ontvlechting. Hij ontkent ook stellig op enigerlei wijze betrokken te zijn bij de vernielingen aan het pand van Bizon.

In tegenstelling tot wat Bizon beweert, is volgens Van der Klis de markt voor het wildplakken juist sterk gegroeid in de laatste jaren (van € 0,8 miljoen tot €2,0 miljoen dit jaar). Reality Outdoor is de grootste speler, maar er zijn daarnaast nog zeer veel kleinere exploitanten actief.

Wildplakken is illegaal zoals de naam al aangeeft. Last van gemeenten heeft hij nauwelijks; daar waar een gemeente de wildplak hard aanpakt, ontwijken ze deze. De belangrijkste concurrentie voor Reality Outdoor komt eigenlijk alleen van de andere wildplakbedrijven.

Wildplakken

Buitenreclame vindt haar oorsprong in het wildplakken; bedrijven zochten naar een manier om hun boodschap wereldkundig te maken en hingen posters op. Het grote voorbeeld van alle plakkers is Jean Claude Decaux, de oprichter van JCDecaux. Kort na de oorlog begon hij met het ophangen van handgeschreven posters voor de groentezaak van zijn ouders. Vele jaren later was JCDecaux de ‘uitvinder’ van de abri en het bedrijf is inmiddels het grootste buitenreclamebedrijf op het gebied van straatmeubilair. Onder druk van een overheid die regels ging opstellen voor buitenreclame ontstonden er vaste frames en formaten (abri, billboards) die een belangrijk medium zijn gaan vormen voor het adverterend bedrijfsleven. Door de verhoging van de kwaliteit zijn de kosten van de inschakeling van buitenreclame ook sterk toegenomen, waardoor ‘de onderkant’ van de markt gebruik moet maken van de goedkoopste vormen van reclame. Wildplakken is waarschijnlijk een van de meest goedkope vormen. Door de enorme druk op de standaard buitenreclamevormen zoekt het adverterend bedrijfsleven echter ook naar alternatieve media; guerrillamarketing is een mooie verzamelnaam hiervoor. Zo maken gerenommeerde adverteerders regelmatig gebruik van deze vorm, onder meer door viaducten vol te plakken of stickers op verkeersborden aan te brengen.

De veroorzaker: de adverteerder

In de problematiek van het wildplakken wordt ons inziens de veroorzaker te weinig in het geheel betrokken. Hetzelfde zien we met de aanpak van drugcriminaliteit in Mexico en Colombia. Als de vraag naar cocaïne in Amerika niet aangepakt wordt, hoe kan dan de productie ooit serieus aangepakt worden? Adverteerders willen attentiewaarde en schromen niet om daarvoor vele middelen in te zetten. Grote adverteerders (mede op advies van hun mediabureaus) maken helaas toch nog steeds gebruik van wildplak, een ontwikkeling die naar onze mening gestopt moet en kan worden.

Er is echter een categorie ‘adverteerders’ die lak zal hebben aan elke vorm van regelgeving. We moeten hierbij denken aan de organisatoren van bijvoorbeeld house-parties. De organisator valt lastig te traceren en de posters worden vaak buiten medeweten van de organisator opgehangen op illegale plekken. Direct wegspuiten van de posters door een extern bureau zal helpen de wildplak te verminderen. Of net als in Gent stickers over de gewraakte posters hangen met de boodschap ‘afgelast’ ☺. Het is natuurlijk wel de vraag of een gemeente op eenzelfde niveau moet gaan zitten als de wildplakker om zelf dan ook maar wild te gaan plakken?

De oplossing: handhaving

Gemeenten die het meest succesvol zijn in de bestrijding van wildplak maken over het algemeen gebruik van een scala van maatregelen. Ten eerste is er een helder reclamebeleid nodig dat voor iedereen duidelijk maakt welke vormen van buitenreclame wel en niet toegestaan zijn. Ten tweede kunnen gemeenten heldere afspraken maken met exploitanten van buitenreclame om in aanvulling op hun exploitatierecht ook (bepaalde vormen van) wildplak te verwijderen. Vaak wordt dat ondergebracht bij de exploitant van de driehoeksborden, die in de praktijk ook de meeste commerciële last hebben van het wildplakken. Soms ook (in aanvulling op het contract met de A0-exploitant) hebben gemeenten een afspraak met Bizon Buitenreclame voor exploitatie van de energiehuisjes en in ruil daarvoor houden ze een geselecteerd aantal objecten schoon. Ten derde zal de gemeente zelf ook heel duidelijk de handhaving moet uitvoeren; niet alleen regels vastleggen, maar ook daadwerkelijk tot actie overgaan. Dat kan door overtreders een boete op te leggen en ook door bepaalde gemeentelijke diensten de opdracht te geven de wildplak onmiddellijk te laten verwijderen. Ten vierde zal een gemeente ook vrij plakplaatsen ter beschikking moeten stellen om plakkers een alternatief te bieden. En – hoe ondankbaar ook – ook de vrije plakplaatsen trachten te onderhouden.

Als handhaving op een stringente manier plaatsvindt, zal het probleem van de wildplak automatisch minder worden.

Bronnen:
NABB
Bizon Buitenreclame
Reality Outdoor
Nieuwe Revue artikel (nr 41, 2009)
NRC

„Met deze actie hopen we dat de organisatoren heel veel telefoontjes en opmerkingen krijgen van mensen die naar hun evenement willen komen. Hopelijk zullen ze dan begrijpen dat we wildplakken niet langer kunnen aanvaarden”, zegt Sandra Rottiers, de coördinerende ambtenaar zaterdag in de krant Het Laatste Nieuws. De wildplakkers reageren woest. De muziekgroep Ratkabaybal zag tot haar schrik dat de gemeente ‘afgelast’ had geplakt op haar affiches voor de presentatie van de nieuwe cd op 17 april. Marjolein Hantson van de groep overweegt haar affiches weer over die van de gemeente te lijmen: „Het zijn trouwens mooie affiches en we plakken ze alleen op lelijke elektriciteitskasten en saaie vuilnisbakken”.

Toch valt het met de negatieve reacties wel mee, zo leert wat zoeken op Internet. Muziekgroep Ratkabaybal reageert als volgt:

Beste,

Wij lezen dat wij ‘woest’ zouden zijn omwille van de recente “Afgelast”-actie van de stad Gent tegen wildplakken. Zo hebben wij echter niet gereageerd en dat willen wij dan ook graag rechtzetten…

We vatten de actie van burgemeester Termont op zoals hij bedoeld is: ludiek maar kordaat.Wij zijn ons ervan bewust dat we buiten de wet handelen maar sta ons toe onszelf te verdedigen:

Het is zeker zo dat er in Gent talrijke legale plak-plaatsen zijn, maar die worden gemonopoliseerd door grote bedrijven die meerdere malen per dag overplakken. Als wij onze affiches, die we uit eigen zak betalen, daar hangen, duurt het geen halve dag voor ze weer zijn verdwenen. Ook dit is in strijd met de wet, maar hiertegen wordt vreemd genoeg niet opgetreden!

De twee waarschuwingen die volgens de burgemeester aan de actie voorafgingen (Het Journaal 20/03), hebben wij nooit gekregen en het is dan ook nogal cru ons af te doen als hardleerse overtreders, aangezien het een eenmalig evenement betreft en we slechts 150 affiches hebben geplakt…

Maar wat er ook van zij, de actie van het stadbestuur mist zijn effect niet. Omdat wij heus wel liever op legale wijze te werk gaan, zullen we een eventueel volgend evenement dus enkel via internet adverteren, aangezien de vele aanplakborden voor particulieren zoals ons volslagen nutteloos zijn. In het Gentse straatbeeld zullen dan ook binnenkort enkel nog de kapitaalkrachtige concertpromotoren en de commerciële publiekstrekkers te zien zijn, maar dat is blijkbaar de bedoeling van het stadsbestuur….

mvg, Rat Ka Bay Bal
PS: Onze CD-voorstelling op 17 april gaat voor alle duidelijkheid nog steeds door…

Meer informatie, vanuit de site www.apache.be:

De dienst Preventie van de stad Gent gebruikt sinds woensdagavond de methodes van de straat in zijn strijd tegen het wildplakken. Op verschillende affiches voor Gentse evenementen hing opeens een opvallende sticker met daarop in koeien van letters: ‘AFGELAST’. De organisatoren zijn not amused. ’Maar ik moet eerlijk gezegd wel meteen glimlachen om zo’n actie’, zegt Carlos Boidin van Comm’sa (Communicatie met zicht op de samenleving).

Organisatoren van Gentse feesten, fuiven en andere evenementen kleuren vaak buiten de lijntjes. Ze plakken hun affiches niet alleen op de officiële reclameborden, maar maken ook reclame op vuilnisbakken en andere decorstukken in het straatbeeld. Woensdagavond schrokken enkele organisatoren zich een hoedje. Niet alleen had een onverlaat een sticker (.jpg) over hun affiches geplakt, hij had er als verantwoordelijke uitgever ook zijn naam op gezet: Daniël Termont. De Gentse burgemeester.

Kleine lettertjes

Aanvankelijk was er ongeloof. De burgemeester die illegaal geplakte affiches laat overplakken? Hier moest een grappenmaker aan het werk zijn. “Toch niet”, zegt Claude Beernaert, woordvoerder van burgemeester Termont (sp.a). “Dit is een actie van de dienst Preventie. Het is misschien een provocerende actie, maar we hebben nog geen klachten ontvangen.” Kon de stad Gent niet gewoon de organisatoren op de vingers tikken? “Dat is in het verleden al meermaals gebeurd. Ook deze keer hebben wij de illegaal aangebrachte affiches geregistreerd en zullen de organisatoren van ons horen.”

Dries Van Melkebeke van de dienst Preventie zegt van niet. “We hebben de actie voorgelegd aan de burgemeester en de juridische dienst. Zolang we aan een aantal voorwaarden voldoen, is er geen probleem. Zo moet er een verantwoordelijke uitgever vermeld staan en leggen we in kleine lettertjes uit dat het een gerichte actie tegen wildplakken betreft. We hebben vooral de organisatoren geviseerd die al meermaals een verwittiging ontvangen hebben. Ook hebben we eerst toestemming gevraagd aan de eigenaars van de cabines voor de nutsvoorzieningen en van de vuilnisbakken, respectievelijk Belgacom en Clear Channel.”

Guerrilletechnieken

De actie werd niet aangekondigd. “Woensdagavond zijn enkele mensen van de stad Gent na hun uren op straat getrokken om de stickers te verspreiden”, zegt Van Melkebeke. Hij verwacht niet dat de actie een averechts effect zal hebben. “Tenslotte zijn er genoeg legale borden waarop organisatoren affiches kunnen plakken. We hebben een stagiaire een onderzoek laten doen, en toen bleek dat Gent koploper is in Vlaanderen met tientallen borden die zich op strategische plekken bevinden.”

Carlos Boidin van het Gentse communicatiebureau Comm’sa kan de actie in ieder geval wel smaken. “Ik heb die stickers zelf nog niet gezien, maar ik moet wel meteen glimlachen als ik zoiets hoor”, bekent hij. “Het is een mooie tegenzet van de stad. Ze beantwoorden guerrillatechnieken met guerillatechnieken. De vraag is natuurlijk of het iets zal uithalen.”

Kleine garnalen

Boidin heeft echter ook begrip voor de kleine organisatoren. “Zij beschikken niet over voldoende geld voor een professionele campagne. En de vraag is ook of er voldoende alternatieven zijn om affiches te plakken. Uiteindelijk wil je als organisator toch aanwezig zijn in het straatbeeld.”

Günter, een van de geviseerde organisatoren, beaamt dat er voldoende legale aanplakborden zijn in de stad. “Maar het probleem is dat dat het werkterrein is van enkele professionele firma’s. Drie keer per dag komen zij affiches plakken. Daar kunnen wij als kleine garnalen niet tegenop. Zodra die bedrijven een affiche zien die niet van hen is, overplakken ze die. Wat nochtans ook niet mag: in hetzelfde politiereglement staat dat er per evenement maar één affiche mag hangen op zo’n bord. Als de stad daar niet tegen optreedt, móéten wij wel op zoek naar illegale alternatieven.”

GreenGraffiti maakt gebruik van een sjabloon (waarop de boodschap staat), een hogedrukspuit (sponsor van het bedrijf is natuurlijk de leverancier van deze spuiten Karcher) en een stuk muur of vloer waarop de boodschap ‘schoon gespoten’ wordt. Een van de eigenaren van GreenGraffiti verwoordde de ups’s als volgt: flexibel, doelgroepgericht en impactvol en natuurlijk milieuvriendelijk.

De jury van het televisieprogramma was positief, maar merkte wel op dat het feit dat het product zich in een schimmig vergunningengebied bevindt ook een zwakte kan zijn. Iedereen vindt dit een sympathiek idee, dus zorg er snel voor dat je eerste echte vergunning ook goed laat zien aan de hele wereld.

NABBNET is vanzelfsprekend ook enthousiast over deze ontwikkeling. Maar er zijn wel wat kanttekeningen te plaatsen. Veel gemeenten hebben paal en perk gesteld aan alle reclame-uitingen die in de openbare orde te zien zien, zelfs dit soort milieuvriendelijke projecten. Beaming op gebouwen, reclame in de vorm van wolken – alles draagt bij aan de beleving van de openbare ruimte. En juist gemeenten willen hier zoveel mogelijk controle op houden.

Het voornaamste toepassingsgebied zien wij in tijdelijke acties, waarmee het product waarschijnlijk nooit heel breed toegepast zal gaan worden. Een prachtig medium voor guerilla toepassingen!

Uit de website www.qoin.com

Over GreenGraffiti
GreenGraffiti is een nieuw milieuvriendelijk reclamemedium met een heldere boodschap: schoon is beter. Hoe het werkt? Eenvoudig. Met behulp van een sjabloon, water en een hogedrukreiniger wordt een reclame-uiting aangebracht op de straat of op een muur. Het resultaat? Een impactvolle boodschap en een schone straat. GreenGraffiti is volledig klimaatneutraal en draagt op een unieke manier bij aan een schone omgeving. We durven dan ook met een gerust hart te stellen: hoe meer GreenGraffiti hoe beter.

Het verhaal achter Green Graffiti
GreenGraffiti bestaat sinds 2006 en is begonnen als een samenwerkingsverband tussen duurzaam communicatiebureau Hemshaven en ambient mediabureau Jack Liberties, maar is kort daarna een volledig zelfstandig bedrijf geworden.

Green Graffiti en duurzaamheid
GreenGraffiti is speciaal ontwikkeld als een duurzaam alternatief voor traditionele outdoor-media. Effectief communiceren met creativiteit en water. Zo simpel kan het zijn. GreenGraffiti is volledig klimaatneutraal omdat al onze handelingen worden gecompenseerd door Groenbalans. Van ons waterverbruik tot aan de gereden kilometers. Daarbij gaat 5% van onze winst naar lokale goede doelen, gewoon omdat we dat belangrijk vinden. En omdat we willen dat ook lokale overheden blij worden van GreenGraffiti komen we na zes weken terug. Om de uiting weg te spuiten, maar ook de straat of muur rond de oorspronkelijke GreenGraffiti. Zo dragen we zorg voor een effectieve boodschap én een schone omgeving.

Bepaal zelf waar u adverteert. Het stadscentrum, een station, school, evenement of beurs. Met de introductie van de AdverBikes introduceert Fodis een nieuwe vorm van buitenreclame. De AdverBikes zijn mobiele reclamedragers die gedurende 1 dag worden geplaatst op hotspots of gebieden die de adverteerder zelf, of in overleg, heeft uitgezocht. Deze mobiele reclamedragers zijn in te zetten vanaf 20 stuks per dag. Op de AdverBikes kunnen twee A1 formaat posters die middels kliklijsten worden bevestigd.

Kortom een nieuwe vorm van guerrillamarketing (waar er al zo veel verschillende mogelijkheden van bestaan). Gemeenten zullen er niet blij mee zijn – in vrijwel alle Nederlandse steden is ongeoorloofd adverteren verboden. Alleen hebben ze waarschijnlijk geen tijd om te handhaven, binnen een dag is het namelijk weer weggehaald.

Dig=digitaal
Ad=reclame
Van=vrachtwagen

Het Leusdense bedrijf BrandPower media introduceert dit nieuwe digitale out-of-home product op dit moment bij Nederlandse adverteerders. In het kort: op een groot digitaal scherm (zelfs uitgerust met touchscreen) kunnen adverteerders precies daar hun boodschap vertellen waar ze dat ook willen – tenminste als de Digiadvan er kan (&mag) komen. Het concept is -voor zover ons bekend- nog niet in Nederland te zien geweest, maar bezoekers van internationale beurzen hebben dit product vast al meer gezien.

Uit het persbericht:

Na succesvolle introducties van de Digiadvan in Engeland, Ierland, Frankrijk, Duitsland en de USA volgt nu ook Nederland. Het concept is in Engeland inmiddels al beloond met ‘Best use of innovative media 2009’ award. Met de komst van de Digiadvan speelt BrandPower Media in op diverse mediatrends anno 2009. Robert Brinkmann van BrandPower Media: “De introductie van de Digiadvan speelt in op het veranderende mediaconsumptiegedrag alsook de fragmentatie en digitalisering in de mediawereld; hierdoor ontstaat er voor de adverteerder een ander medialandschap met andere spelregels. Adverteerders zoeken meer naar nieuwe vormen van media welke de doelgroep opzoeken zodat het publiek op meer relevante en interactieve wijze deelneemt aan haar communicatie. De Digiadvan speelt hier fantastisch op in en gezien het succes in de andere landen verwachten we ook hier veel van de Digiadvan; het is inzetbaar voor zowel above-, through- en below-the-line campagnes.”

De Digiadvan is een exclusief partnership tussen SA Screen Media UK en BrandPower Media in Nederland. SA Screen Media is de initiator van de Digiadvan en BrandPower Media runt het kantoor voor de Benelux. De introductie van de Digiadvan past binnen de missie van BrandPower Media om adverterend Nederland te voorzien van opvallende, innovatieve OOH mediaoplossingen.

De Digiadvan is uitgerust met een groot digitaal TV scherm van HD kwaliteit en state-of-the-art audio. Ook is Bluetoothmarketing mogelijk en is 3G Internet aan boord. Eveneens is de Digiadvan compatible met diverse gameconsoles. Naast het afspelen van commercials, kan de Digiadvan live schakelen naar TV & Radio programma’s, interactieve websites tonen en live gaming organiseren. Last but not least, onlangs is het TV scherm voorzien van een touchscreen faciliteit; hiermee is de Digiadvan het 1e mobiele outdoor mediaconcept ter wereld met deze touch-applicatie!

De Led Hummer is een Hummer met boven op het dak twee LED-displays. De displays zijn uitermate geschikt voor weergave van videobeelden en graphics in vol daglicht. Dit alles maakt LED-techniek ideaal voor buitenreclame. De Led Hummer is er op gericht om de verkoop van het product te verhogen en daarnaast geschikt voor andere verkoop- of marketingdoeleinden. Hierbij valt te denken aan: concerten, wandelevenementen, wielerkoersen, marathons en vele andere festiviteiten.

De LED Buddy is een reclameoplossing met een eigen stroomvoorziening. De uitingen, beheer en instelling van het LED Display zijn op afstand draadloos aan te sturen.